કલમ નિ શ્યાહી મા કલમ ના આઁસુ ભડી ગયા
માન્ડ્યા જ્યા પગલા કાગડ પર કાગડ રડી ગયા

મડ્તા રહયા એકમેક ને તરસી તરસી છતા પણ
અક્ષરો ના સમુંદર મા ઈતિહાસ છોડી ગયા

કર્યા રંગ રોગાન દુ:ખ મહેલ ના સુખ રંગ થી
સમાવ્યા જેમા પ્રેમ અક્ષર તે કગડ બડી ગયા

લખાણા લેખ લાખો ન લખાણા આઁસુ વિરહ ના
અનેક દુ:ખો ભેગા થઈ એક હાસ્ય મા મડી ગયા

ના થાકી નિહાર કલમ કે ન પ્રેમપત્ર પુરા થયા
ખત્મ થઈ શ્યાહી ને, શબ્દો ઓછા પડી ગયા